Jak określić swój typ kolorystyczny w domu

Zanim zaczniesz: światło, twarz bez makijażu i kolory w parach

Szukanie pory roku w domu to ćwiczenie z porównywania. Przykładasz pod twarz dwa kolory, jeden po drugim, i obserwujesz, co każdy z nich robi ze skórą. Żeby miało to sens, trzy rzeczy muszą się zgadzać.

Światło. Usiądź twarzą do okna, tak żeby światło dzienne padało równo na twarz, ale nie w bezpośrednim słońcu. Najlepiej sprawdza się czas od późnego przedpołudnia do połowy popołudnia, a jasny, pochmurny dzień jest lepszy niż słoneczny. Wyłącz lampy: światło ciepłej żarówki zmieszane z dziennym barwi wszystko na złoto. Kolorowe ściany i zasłony też odbijają się na skórze, dlatego najlepiej wybrać białe lub jasnoszare tło.

Twarz bez makijażu. Bez podkładu, różu, bronzera i kremu koloryzującego, a jeśli się da, także bez samoopalacza. Zwiąż włosy. Jeśli są farbowane albo nie masz pewności, jak bardzo przypominają Twój naturalny odcień, zakryj je białym lub jasnoszarym ręcznikiem, a drugi zarzuć na ramiona, żeby bluzka, którą masz na sobie, nie zakłócała porównania.

Kolory w parach. Zbierz szale, T-shirty, ręczniki, a nawet arkusze kolorowego papieru. Kolory w każdej parze powinny różnić się tylko jedną cechą, żeby było wiadomo, na co reagujesz:

• dla temperatury koral i malinowy róż o podobnej głębi albo kolor wielbłądzi i chłodny szarobeżowy;
• dla głębi jasna i ciemna wersja jednego koloru, na przykład pudrowy błękit i granat albo piasek i czekolada;
• dla czystości żywa i przydymiona wersja jednego odcienia: czysty turkus i poszarzały morski, czysta czerwień i czerwień ceglasta.

Pomoże aparat w telefonie, pod warunkiem że flesz i filtry upiększające są wyłączone. Zrób po jednym zdjęciu w każdym kolorze w tym samym miejscu i porównaj je obok siebie na tym samym ekranie. Twoje oczy przyzwyczajają się do koloru, gdy patrzysz; zdjęcia nie.

Krok pierwszy: temperatura

Temperatura to Twój podton, stały odcień pod powierzchnią skóry: złocisty lub brzoskwiniowy, jeśli jest ciepły, różowy lub niebieskawy, jeśli chłodny. Przyłóż pod brodę na kilka sekund każdy ciepły i chłodny kolor i patrz na skórę, nie na tkaninę.

Kolor, który Ci pasuje, sprawia, że skóra wygląda równo i świeżo. Cienie pod oczami łagodnieją, a oczy nabierają blasku. Kolor, który działa na Twoją niekorzyść, robi odwrotnie: skóra wygląda ziemiście albo lekko szaro, cienie się pogłębiają, a kolor przyciąga uwagę wcześniej niż Ty.

• Ciepła wskazuje na Wiosnę lub Jesień.
• Chłodna wskazuje na Lato lub Zimę.

Jeśli różnicę trudno dostrzec, nie wymuszaj odpowiedzi. Zapisz „niejasne” i idź dalej; to wskazówka sama w sobie, z której skorzysta krok piąty. Nasz poradnik o ciepłym i chłodnym podtonie wyjaśnia testy żył, biżuterii oraz bieli i kremu, a także to, dlaczego żaden z nich sam w sobie nie jest wiarygodny.

Krok drugi: głębia

Głębia określa, jak jasna lub głęboka jest ogólnie Twoja naturalna kolorystyka, jeśli wziąć pod uwagę włosy, skórę i oczy razem. Najszybciej zobaczysz ją, robiąc zdjęcie twarzy z widocznymi naturalnymi włosami i przełączając je na czarno-białe. Bez barwy zostaje tylko jasność.

Jasne włosy, jasna skóra i jasne oczy dają kolorystykę jasną. Ciemne włosy z głęboko brązowymi oczami dają kolorystykę głęboką, niezależnie od skóry. Wiele osób ląduje pośrodku i to w porządku: chodzi tylko o to, w którą stronę się skłaniasz.

Potem sprawdź to na parach kolorów. Przy jasnej kolorystyce ciemne odcienie wyglądają ciężko, a twarz zdaje się chować za kolorem. Przy głębokiej kolorystyce pastele wyglądają kredowo i mdło, a twarz traci wyrazistość.

• Od jasnej do średniej wskazuje na Wiosnę lub Lato.
• Od średniej do głębokiej wskazuje na Jesień lub Zimę.

Krok trzeci: czystość

Czystość określa, jak czysta lub stonowana jest Twoja kolorystyka, i obejmuje kontrast: to, jak wyraźnie odcinają się od siebie włosy, skóra i oczy. Spójrz jeszcze raz na czarno-białe zdjęcie. Ciemne włosy przy jasnej skórze, jasne białka oczu i wyraźna, błyszcząca tęczówka oznaczają kolorystykę czystą. Włosy, skóra i oczy, które zlewają się ze sobą, bez dużej różnicy między jasnym a ciemnym, oznaczają kolorystykę stonowaną.

Przy parach żywych i przydymionych kolorów czysta kolorystyka sprawia, że przygaszone odcienie wyglądają bezbarwnie: twarz traci wyraz. Przy stonowanej kolorystyce żywe odcienie wyglądają krzykliwie, więc najpierw widać kolor, a dopiero potem Ciebie.

• Czysta wskazuje na Wiosnę lub Zimę.
• Stonowana wskazuje na Lato lub Jesień.

Krok czwarty: od trzech odpowiedzi do pory roku

Każda pora roku łączy wszystkie trzy cechy:

Pora roku	Temperatura	Głębia	Czystość
Wiosna	ciepła	od jasnej do średniej	czysta
Lato	chłodna	od jasnej do średniej	stonowana
Jesień	ciepła	od średniej do głębokiej	stonowana
Zima	chłodna	od średniej do głębokiej	czysta

Temperatura daje dwie kandydatki, a głębia i czystość wybierają między nimi. Ciepła i jasna albo ciepła i czysta kolorystyka to Wiosna; ciepła i głęboka albo ciepła i stonowana to Jesień. Po chłodnej stronie jasna lub stonowana to Lato, a głęboka lub czysta to Zima.

Czasem odpowiedzi do siebie nie pasują. Może Ci wyjść kolorystyka ciepła, jasna i stonowana, która nie odpowiada dokładnie żadnej porze roku. To nie jest nieudany test. Mówi Ci, że w Twojej kolorystyce jedna cecha przeważa nad pozostałymi, i właśnie o tej cesze jest następny krok.

Krok piąty: od pory roku do podtypu

Każda pora roku dzieli się na trzy podtypy, z których każdy nosi nazwę cechy dominującej. Wróć do notatek i zastanów się, która odpowiedź była najbardziej oczywista, ta, nad którą nie trzeba było się zastanawiać.

• Ciepło lub chłód były oczywiste, a głębia i czystość pośrednie: Ciepła Wiosna lub Ciepła Jesień, jeśli ciepło, Chłodne Lato lub Chłodna Zima, jeśli chłód.
• Wyróżniała się jasność: Jasna Wiosna lub Jasne Lato.
• Wyróżniała się głębia: Głęboka Jesień lub Głęboka Zima.
• Wyróżniała się czystość: Żywa Wiosna lub Żywa Zima.
• Wyróżniała się miękkość: Stonowane Lato lub Stonowana Jesień.

W każdej z czterech ostatnich par oba podtypy mają tę samą cechę dominującą i różnią się temperaturą, więc rozstrzyga delikatne przechylenie w jedną stronę. Tu też trafia „niejasne” z kroku pierwszego: gdy temperaturę trudno odczytać, zwykle dlatego, że to inna cecha przechyla szalę. Z parami podtypów Ciepłych i Chłodnych jest odwrotnie. Ciepła Wiosna i Ciepła Jesień są tak samo ciepłe, a różnią się głębią i czystością; tak samo Chłodne Lato i Chłodna Zima.

Weźmy przykład. Popielatobrązowe włosy, szarozielone oczy, skóra ani wyraźnie różowa, ani złocista, i czarno-białe zdjęcie, na którym wszystko się zlewa. Temperatura jest niejasna, z lekkim przechyleniem ku chłodowi, głębia średnia, a miękkość to najwyraźniejsza odpowiedź. Miękkość nadaje nazwę podtypowi, a lekki chłód rozstrzyga na korzyść Stonowanego Lata, a nie Stonowanej Jesieni.

Gdy masz już kandydata, przeczytaj jego stronę i strony jego sąsiadów. Nasz poradnik o dwunastu typach pokazuje koło i to, które podtypy ze sobą graniczą.

Gdzie test domowy osiąga swoje granice

Staranny test domowy często pozwala zawęzić wybór do jednej pory roku albo do dwóch sąsiednich podtypów. Rzadko pozwala z pewnością pójść dalej, a powody są praktyczne.

Światło dzienne zmienia się z godziną i pogodą, a oczy w ciągu mniej więcej minuty przyzwyczajają się do koloru pomieszczenia, dlatego odcień zauważony od progu szybko znika. Aparaty w telefonach same korygują balans bieli i wygładzają skórę, więc dwa telefony mogą pokazać dwie różne twarze, a ekrany też się różnią. Opalenizna, świeży samoopalacz czy farbowane włosy zmieniają to, co widzisz, podobnie jak lata noszenia tych samych ulubionych kolorów: przyzwyczajenie potrafi przekonywać.

Najtrudniej ocenić własną twarz. Przyjaciele trochę pomagają, bo widzą Cię bez oswojenia, jakie daje lustro, ale wnoszą własny gust. Jeśli dwa sąsiednie podtypy nadal wydają się pasować, to uczciwy wynik. Noś to, co mają wspólnego, a w międzyczasie przyglądaj się dokładniej; poradnik Mity o analizie kolorystycznej uchroni Cię przed kilkoma typowymi błędnymi ścieżkami.

Następny krok

Bezpłatny test kolorystyczny to krótki quiz, który działa w Twojej przeglądarce i szacuje Twoją porę roku, więc dobrze sprawdza się jako kontrola tego, co udało się ustalić przed oknem.

Jeśli wolisz nie oceniać własnej twarzy, osobista analiza kolorystyczna wykorzystuje odpowiedzi na kilka pytań o Twoje włosy, oczy i skórę oraz od jednego do trzech zdjęć zrobionych w naturalnym świetle, takim samym, jakiego właśnie używasz. Określa Twoją porę roku i podtyp w jej obrębie, a e-mailem wysyła raport PDF z nazwami polecanych kolorów, kolorami do unikania, poradami dotyczącymi garderoby i stylu, dodatków i odcieni metali, makijażu i kolorów włosów oraz osobistymi wskazówkami.